در سکوتت عالمی ناگفته هاست این نشان حالت دلخسته هاست می توانم بشنوم آوای درد در درون سینه ای بنهفته هاست بشکن این قفل سکوت راز را سر بده تو دم به دم آواز را بلبل شیدا به آوازی بلند بشکن این راز دل بگسسته بند بر خروش و جان خویش آزاد کن با کلامی روج و جان آباد کن خود بسوازن دفتر شعر مرا بگسل این غمهای در شعر مرا خود بسوزان برگ برگ دفترم بهر نامت مژدگانی می خرم می نهم تاج گلی بر فرق سر تا نشینی پیش چشمم مفتخر خود بزن چه چه به آوازی بلند تا فرو ریزد همه کاخ هاست ,آوازی بلند ,ناگفته هاست ,عالمی ناگفته ,سکوتت عالمی ,سکوتت عالمی ناگفته منبع
درباره این سایت